Achter iedere cliëntondersteuner schuilt een eigen verhaal. Deze keer gingen we in gesprek met Rianne Kruitbosch. Inmiddels is Rianne acht jaar werkzaam als cliëntondersteuner en werkzaam in regio oost van Thuis in Cliëntondersteuning.
Waarom ben je cliëntondersteuner geworden? En waarom bij Thuis in Cliëntondersteuning?
Mijn kracht ligt van oorsprong in plannen, organiseren en ondersteunen. Gaandeweg wilde ik dit steeds meer combineren met persoonlijk contact en maatschappelijke betrokkenheid. In het vak van cliëntondersteuner komt dat voor mij samen: tijdelijk naast iemand staan, rust en overzicht creëren en helpen hun weg te vinden in situaties waarin zorg en regelgeving ingewikkeld kunnen zijn.
Na een ingrijpende gebeurtenis kwam ik in een overlevingsstand terecht. Ik bleef functioneren, werkte door, sliep slecht en stond voortdurend ‘aan’. Deze ervaring heeft mij extra bewust gemaakt van wat ingrijpende situaties met mensen kunnen doen en hoe belangrijk passende ondersteuning op zo’n moment kan zijn.
Vanaf 2019 werk ik als onafhankelijk cliëntondersteuner voor Thuis in Cliëntondersteuning. De kernwaarden onafhankelijk, betrouwbaar en deskundig passen bij hoe ik zelf wil werken. Ik waardeer de combinatie van zelfstandig werken en samenwerken in een regioteam, met korte lijnen, onderling vertrouwen en volop ruimte om te blijven leren en ontwikkelen.
Wat vind je het mooiste aspect van je vak?
Het mooie aan mijn vak vind ik dat geen dag en geen hulpvraag hetzelfde is. Mensen lopen soms op meerdere gebieden vast en weten niet altijd waar ze moeten beginnen. Ik vind het waardevol om dan samen overzicht te creëren: wat speelt er, wat is belangrijk welke mogelijkheden er zijn.
De vragen kunnen gaan over zorg, wonen, welzijn, werk of financiën. Daarbij kijk ik niet alleen naar de vraag, maar vooral naar de persoon en zijn of haar situatie. Met aandacht, onafhankelijke informatie en praktische ondersteuning zoeken we samen naar een oplossing die past bij hun situatie en mogelijkheden. Dat persoonlijke contact en merken dat iemand weer verder kan, vind ik het
Welke cliënt of casus is je het meest bijgebleven?
Een cliënt met een verstandelijke beperking die zijn hele leven bij zijn ouders had gewoond, is mij erg bijgebleven. Na het overlijden van zijn ouders viel zijn vertrouwde basis weg. Er was geen netwerk en er waren nog geen zorgverleners betrokken.
Samen hebben we stap voor stap gewerkt aan wat nodig was. Eerst een (tijdelijke) veilige plek met voldoende nabijheid. Soms was het nodig om zaken tijdelijk van hem over te nemen, maar altijd in overleg en met respect voor zijn eigen regie. Eerlijk en duidelijk zijn en vooral doen wat je belooft, waren daarbij voor mij heel belangrijk.
Ook hebben we passende ondersteuning rondom zijn financiën en belangen georganiseerd. Daardoor ontstond er steeds meer rust, stabiliteit en perspectief. Uiteindelijk kreeg hij een passende woonplek en de ondersteuning die hij nodig had.
Als je één ding zou mogen veranderen in de zorg, wat zou dat zijn?
Ik zou willen dat de zorg overzichtelijker en beter op elkaar afgestemd is. Dat professionals sneller kunnen schakelen, korte lijnen hebben en samenwerken vanuit vertrouwen. En vooral: eerlijk en duidelijk zijn en doen wat je belooft.
Daarnaast vind ik het belangrijk dat mensen tijdig goede, onafhankelijke informatie krijgen over hun mogelijkheden en de gevolgen van keuzes. Niet denken vanuit afzonderlijke wetten en systemen, maar domeinoverstijgend kijken naar wat iemand nodig heeft. Zo kunnen mensen beter afgewogen keuzes maken over zorg en wonen die écht bij hun situatie passen.
