Dag van de Mantelzorg: aandacht voor wie iedere dag zorgt

Ik mag een stukje met deze mantelzorgers meelopen. Ik hoor hun verhalen en zie van dichtbij hoeveel liefde en kracht er in mantelzorg zit, maar ook hoeveel zorgen, vermoeidheid en soms wanhoop ermee gepaard gaan. Ik voel me bevoorrecht dat mensen hun verhaal met mij delen en me binnenlaten in hun huis en leven. Tegelijkertijd voel ik regelmatig hoe zwaar de situatie voor hen is. Achter iedere mantelzorger schuilt een eigen verhaal. Soms gaat het om jarenlang intensief zorgen, waarbij vrijwel alles in het teken staat van de ander. Zoals bij Rachida en Sarah.

‘Zie je die bank? Ik zit er nooit op’

Niet omdat haar wekker gaat maar omdat haar zoon wakker is. En, vertelt ze, dan staat hij meteen aan. En zij dus ook. Tot hij naar zijn dagbesteding gaat is ze met hem bezig. Aansturen, dicht bij hem blijven, verzorgen en voorkomen dat hij iets kapot maakt of zichzelf pijn doet. ‘Zie je die bank?’ Vraagt Rachida als ik bij haar thuis ben. ‘Ik zit er nooit op’. Want totdat haar zoon ’s middags thuiskomt heeft ze een huishouden te runnen. Alles moet dan gebeuren want als hij weer thuis is zal alle aandacht weer op hem gericht zijn. En als hij ’s avonds eindelijk op bed ligt? ‘Dan duik ik zelf ook meteen mijn bed in. Doodmoe’. En zo gaat het elke dag van de week. Weekend? Bestaat niet.

‘Vrijdag heeft de dagbesteding een studiedag. Ik heb geen idee hoe ik die dag ga doorkomen’ zegt ze. Even later pakt ze haar telefoon en laat foto’s zien van haar zoon. Een prachtig jongetje. Ik zie een moeder die vol liefde spreekt over haar kind. En nu zitten we samen achter de laptop aan tafel voor administratieve regelzaken. Bij intensieve zorg komt vaak ook een heel bureaucratisch proces kijken. Vol goede moed worstelt ze zich door de pagina’s aan informatie die ze moet aanleveren. Het systeem hapert maar ze houdt een glimlach op haar gezicht.

Samen zorgen om thuis wonen mogelijk te maken

Samen met haar broers en zussen zorgt Sarah al jaren voor haar moeder met dementie. Ze wilden dat ze thuis kon blijven wonen in haar eigen vertrouwde omgeving. Om beurten verblijven ze bij haar in huis. Sommigen van hen zijn minder uren gaan werken om deze zorg te kunnen geven. Ze hebben hun moeder steeds verder achteruit zien gaan. Sarah regelt de administratie rondom de zorg en het persoonsgebonden budget. Nu de zorg intensiever is geworden moet er ook meer hulp worden ingezet en vraagt ze om advies. Ik spreek mijn respect uit voor de liefdevolle zorg die ze hun moeder geven. Het is intensief, zegt Sarah. Maar ook zo fijn dat ze dit met elkaar kunnen doen.

Mantelzorg stopt niet na de Dag van de Mantelzorg

De verhalen van Rachida en Sarah zijn verschillend, maar laten allebei zien hoeveel mantelzorg van iemand kan vragen. Zorgen voor iemand van wie je houdt doe je vaak vanzelf. Je past je dagen aan, regelt wat nodig is en gaat door. Soms jarenlang, soms zelf een leven lang.

Juist daarom wil ik hun verhalen delen. Ik heb veel respect voor de liefde en de kracht waarmee mantelzorgers iedere dag opnieuw klaarstaan voor een ander. Tegelijkertijd zie ik ook hoe zwaar dat soms is. Op de Dag van de Mantelzorg staat we daar bewust bij stil. Maar voor hen is het natuurlijk iedere dag Mantelzorgdag.

Ik hoop vooral dat mantelzorgers zich gezien voelen. Niet alleen vandaag, maar het hele jaar door. Dat hoeft niet altijd iets grootst te zijn. Een oprechte vraag hoe het met iemand gaat, even luisteren of een kaartje in de brievenbus kan al verschil maken.

Esther

Wil je meer weten over hoe we mantelzorgers ondersteunen, of over het werk van onze cliëntondersteuners? Neem dan gerust een kijkje op thuisinclientondersteuning.nl.